10 Mayıs 2011 Salı

FISILTI VE TUĞLA

Genç ve basarılı bir yonetıcı bir mahalleden hızla yenı Jaguarıyla gecıyordu.Parketmıs arabaların arasında yola aniden cıkabılıcek cocuklara dıkkat ederek yavaşca ilerliyordu ki arabasının kapısına bir tuğla atıldıgını farketti.
Aniden arabasını durdurdu tuglanın fırlatıldıgı yere geri döndü orada cocugu gördü ve onu arabaya dogru iterek son derece sinirli bi şekilde neden yaptın !! ve dahada sinirlenerek bu yeni bir araba ve bu tuğla bana çok pahalıya mal olacak!!dedi
Cocuk yalvararak cevap verdi ''Lütfen efendım çok üzgünüm ama başka ne yapalırdım bilmiyorum ,eğer tuğlayı fırlatmasaydım kimse durmazdı,parketmıs arabanın arkasını işaret ederken gözyasları çenesine süzülüyordu ,
'' kardeşim kaldırımın kenarından yuvarlandı ve onu kaldıramıyorum tekerleklı sandalyesıne oturtmam ıcın bana yardım edermisiniz? Benim için çok ağır''.

Bu durumdan son derece duygulanan genc yonetıcı bogazında dugumlenen yumruyu zor olsada yutkundu. Yerdeki genci kaldırarak tekerlekli sandalyesine oturttu .Mendiliyle çizik yaraları sildi ve adamın ciddi bir yarası olup olmadıgını kontrol etti 'Küçük cocuk genc yöneticiye dönerek ''Tanrı sizden razı olsun efendım çok teşekkür ederim'' dedi
Genç yönetici cocugun agabeyini kaldırımdan eve göturmesını ızledı.Bulundugu yerden arabasına dönmesi oldukca uzun sürdü.Uzun ve düsünceli bir yürüyüştü bu.
Genç yönetici kapıyı hiç tamir ettirmedi.Kapıda oluşan çöküğü hayatını birisinin kendisine tuğla atıcak kadar hızlı yaşamamasını hatırlatması için öylece bıraktı.

Tanrı ruhunuza fısıldar ,kalbinize konuşur.Bazen dinleyecek zamanınız olmadıgında size bir tuğla fırlatır ister fısıltıyı ister tuglayı dinleyın dıyor hikaye.

Ben bu hıkayeyi gercekten yaptıgı işleri taktırle ızledıgım bir dostumun facebook sayfasından aldım.
Eger bir cafede otururken aglamaklı bir kedi sesini duyup yardım etmeye gıdebılıyorsanız ,yolda bir köpegin aslında bıcaklanmıs ve o yarayla gezdıgını farkedıp yardım edebılıyosanız ,yaşlı teyzelerın ,amcaların poşetlerinı taşımayı teklıf edebılıyosanız metroda hala onlara yer verenlerdenseniz benim için en değerli şeye vicdana ve farkındalıga sahıpsınız demektir ne mutlu size ...temiz bir vicdandan daha yumuşak bir yastık yoktur...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder