İlk okulu yeni bitirmiş ortaokula başlamıştım yani tam 12 den yeni 13 olmuştum,sessiz sakin bir çocuktum kimseyle konuşmaz kendi dünyamdaydım ta ki onu farkedene kadar ,13 yaşımda her gün sınıfın kapısına çıkıp onun sınıf kapısının önünden geçmesini beklerdim,tam 1 sene boyunca sadece baktım o beni farketmedi bile farketsin diye bir ümidim de yoktu zaten kendi kendine platonik daha önce adını bile duymadıgım duygulardı benimkisi 1 yıl sonunda okul kapandı 3 ay tatil bana iyi gelmiş onu kafamdan çıkardım sanmıştım ki garip bir şekilde ben hiç birşey yapmadan o beni farketti,sınıfıma gelip benimle iletişim kurmaya çalışıyordu ama ben o kadar çekingen ve heyecanlıydım ki ilk başlarda pek başarılı olamadı,sonra bir şekide tanıştırıldık ikimizin yakın arkadasları çıkmayı başlayınca bizde tam gençık dizilerindeki gibi bir grup olduk :)
Tenefüslerde buluşuyor öyle karşılıklı duruyorduk ,biraz daha zaman geçti dışarda buluştuk o zamanlar gezi parkı böyle populer değildi orda oturur konusurduk sonra bir gün elimi tuttu ve istiklal caddesi boyunca öyle yürüdük hep yaşından büyük gösteren bir kız olsamda daha 14 yaşındaydım ve babamdan sonra ilk kez bir erkeğin elini tutuyordum,Tarkan yeni çıkmıştı o zamanlar şarkımız bile ondandı Unutmamalı ,.lk kez elini tutup yürüdüğüm ,ilk kez gözlerimin içine bakıp beni sevdiğini söyleyen hatta bana ilkkez aşk mektupları yazan çocukla karşılaştım bugün ,beni görmemiş olabilir görmüş tanımamazlıktan gelmiş olabilir bilemiyorum ama ben orda ayrı ayrı masalarda oturduğumuz 30 dakika boyunca bunları düşündüm ,her şey çocukken güzeldi ,masumdu duygular çıkarsızdı
Şimdi hangi erkek size aşk mektubu yazıyor ?
Hangisi bir dolu çikolata alıp sizi mutlu etmeye çalışıyor ?
Evinin telefon numarası bile 14 yaşımdan beri hala aklımda ,bunları düşündüğümde yüzümü güldürüyor,şimdi görüşsek çocukluktaki gibi asla olmaz bazen en güzeli mazi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder